Συμμετοχή Χορευτικής ομάδας

Την Κυριακή 29 Ιανουαρίου στο Πολυχώρο <Μάνος Λοίζος> στη Νίκαια η χορευτική ομάδα του Συλλόγου μας πλαισίωσε με χορούς απο τα παράλια της Μ.Ασίας και της Κωνσταντινούπολης την εκδήλωση της κοπής της πίτας του Γυμναστικού Συλλόγου της πόλης μας << Ιασων>>.

Ευχαριστούμε το Δ.Σ του << Ιάσωνα>> για την πρόσκληση

Advertisements

«Η Ελλάδα γύρω από ένα τραπέζι» Ιούνιος 2010

Την Κυριακή 27 Ιουνίου 2010 πραγματοποιήθηκε η ετήσια καλοκαιρινή εκδήλωση του συλλόγου με τη συμμετοχή της θεατρικής, της μουσικής και της χορευτικής ομάδας της Ένωσης Εφεσίων.

Στους παρακάτω συνδέσμους μπορείτε να δείτε αποσπασματικά τη μαγνητοσκοπημένη εκδήλωση, καθώς και μερικές φωτογραφίες.

Βίντεο:
1. Εισαγωγή – Χορωδία και Θεατρικό

2.  Θεσσαλία

3. Τσάμικο

4. Μακεδονία

5. Πόντος

6. Μικρά Ασία – Πειραιάς

7. Κρήτη

8. Δωδεκάνησα

9. Θράκη 1

10. Θράκη 2

11. Ρεμπέτικη Κομπανία

12. Ρεμπέτικη Κομπανία – Κλείσιμο παράστασης

Φωτογραφίες:


Η Ελλάδα γύρω απο ένα τραπέζι

Tο Δ.Σ. της Πανελλήνιας Ένωσης Εφεσίων σας προσκαλεί:

Την Κυριακή 27 Ιουνίου 2010 και ώρα 8.00 μ.μ

στο Δημοτικό Κηποθέατρο Νίκαιας (Κύπρου & Προύσης)

σε μία Μουσικοχορευτική  βραδιά με τίτλο:

«Η Ελλάδα γύρω από ένα τραπέζι»

Στην εκδήλωση θα συμμετέχουν οι Χορευτικές ομάδες, η Χορωδία,

μέλη από την Θεατρική Ομάδα και η Μουσική Ομάδα της Ένωσής μας.

Είσοδος Ελεύθερη

Κηποθέατρο 2009

Ήταν Δεκέμβριος του 1993 όταν 9 «έφηβοι» με ενθουσιασμό και όρεξη για χορό ξεκίνησαν δειλά-δειλά τη χορευτική ομάδα του Συλλόγου μας. Αυτό που τότε φάνταζε στα μάτια μας ιδανικό και τεράστιο σήμερα με την πείρα των 16 χρόνων μοιάζει πρόχειρο. Μπορεί τεχνικά να ήταν αδύναμο, ίσως σκηνοθετικά να ήταν ελλιπές όμως ήταν ιδανικό και τεράστιο γιατί 9 άνθρωποι είχαν καταθέσει την ψυχή τους πάνω σ΄αυτό.

Η παρουσία της δασκάλας μας Κατερίνας Κατσανδρή από το 1994 έπαιξε καταλυτικό ρόλο, με γνώσεις για χορούς από όλη την Ελλάδα, έχει αναλάβει όλα αυτά τα χρόνια το τιμόνι των χορευτικών ομάδων και η αξιόλογη δουλειά της είναι αναμφισβήτητη. Σημαντική δουλειά έχουν κάνει και οι κατά καιρούς υπεύθυνοι των χορευτικών τμημάτων κυρία Ζαχαρούλα Τρατολού και  Δημήτρης Χατζηπαναγιωτίδης καθώς και όλα ανεξαιρέτως  τα παιδιά που συμμετείχαν στις χορευτικές ομάδες όλα αυτά τα χρόνια.

Ποιο είναι όμως το σημαντικότερο έργο του χορευτικού μας;

Η τέλεια εκμάθηση των παραδοσιακών χορών; Η άψογη παρουσίαση τελικών παραστάσεων;

Η προσωπική μου άποψη είναι διαφορετική. Όλα τα παραπάνω είναι η καταξίωση που περιμένουμε μετά από τόσα χρόνια δουλειάς , το ύψιστο έργο που επιτελείται όμως είναι άλλο. Πώς να σταθώ στα τεχνικά λάθη που μπορεί να γίνονται .όταν ξέρω ότι μέσα από αυτό το χορευτικό έχουν γεννηθεί δυνατές φιλίες, σχέσεις που κατέληξαν και θα καταλήξουν σε γάμο και παρέες που διασκεδάζουν μαζί σε κάθε ευκαιρία.

Η σημερινή κοινωνία θέλει ηλεκτρονικούς υπολογιστές και όχι ανθρώπους θέλει MSN και όχι ανθρώπινες σχέσεις θέλει σερφάρισμα και όχι γνωριμίες.

Εμείς όμως λέμε ΟΧΙ εμείς θέλουμε χορό τραγούδι γλέντια.

Θέλουμε τα παιδιά μας να κρατάνε κιθάρες και μπουζούκια και όχι μόνο πληκτρολόγια και κινητά. Θέλουμε τα παιδιά μας να φλερτάρουν και όχι να γίνονται «θύματα» του κάθε ψυχανώμαλου σέρφερ.

Σας πληροφορώ ότι εμείς τα καταφέρνουμε καλά. Εμείς είμαστε όλοι τα εκάστοτε διοικητικά συμβούλια, τα μέλη του συλλόγου και φυσικά όλα αυτά τα παιδιά.

Έχουμε ένα σύλλογο καταφύγιο για πολλούς. Δίνουμε στέγη στη νεολαία της Νίκαιας να δημιουργεί. Μέσα από τις χορευτικές ομάδες τα τμήματα ζωγραφικής, χορωδίας, τις θεατρικές ομάδες εμείς δείχνουμε ότι υπάρχει και άλλος τρόπος ζωής, αυτός που διώκεται γιατί μεγαλώνει παιδιά με όνειρα και ιδανικά γαλουχεί ανθρώπους με άποψη και άλλη στάση ζωής.

Εμείς δεν χρειαζόμαστε μπότοξ γιατί μέσα από όλα αυτά εμείς παραμένουμε έφηβοι.

Παρακολουθώ ανελλιπώς εδώ και 16 χρόνια την πορεία του χορευτικού μας συνεισφέρω όσο μπορώ στην εξέλιξη του αισθάνομαι σχεδόν «μαμά» όλων αυτών των παιδιών και όπως κάθε μάνα είμαι πολύ περήφανη για αυτά.

Την Κυριακή 21 Ιουνίου κατάφεραν για άλλη μια φορά να με συγκινήσουν. Όσοι ήταν στο Κηποθέατρο της Νίκαιας εκείνο το βράδυ μοιράστηκαν μαζί μας μουσικοχορευτικά σεργιάνια σε όλη την Ελλάδα.

Παγκόσμια ημέρα μουσικής η 21η Ιουνίου, έτσι η εκδήλωση ήταν αφιερωμένη στη μουσική που με τον τρόπο της μπορεί να «μιλήσει» παραπάνω από τα λόγια.

Ξεκίνησαν τα μικρά μας, στην πρώτη τους εμφάνιση μας ταξίδεψαν στην Ήπειρο με ήχους κλαρίνου και φλογέρας και τραγουδώντας το Μενούση.

Ο χάρτης γύρισε σελίδα και το βιολί παραγκώνισε το κλαρίνο Δωδεκάνησα. Νιάτα με φορεσιές γεμάτες χρώμα κατέκλυσαν τη σκηνή σούστες και μπάλος μουσικές έντονες ξεσηκωτικές.

Τη σκυτάλη πήρε το νταούλι και ο ζουρνάς και από τα νησιά πήγαμε στη Μακεδονία. Το τμήμα ενηλίκων, που με όρεξη και διάθεση νεολαίων κάθε Δευτέρα και Τετάρτη βράδυ γεμίζει το Σύλλογο.

Το παπόρι μας έβγαλε στην Κρήτη. Οι σύντεκνοι διέπρεψαν, το θέατρο ξεσηκώθηκε και κάπου γύρω μου τριγύριζε μια μπουκάλα ρακή.

Ακολούθησε η Θράκη με τις καταπληκτικές μουσικές της. Το φυτώριο μας με παιδιά ηλικίας 12-15 ετών. Η συνέχεια των μεγάλων μετά από λίγα χρόνια.

Ήρθε η σειρά των τεμέτερων  λύρα και ταούλ και ύφος Πόντου πάνω στη σκηνή.

Από τη Σαμσούντα και την Τραπεζούντα φθάσαμε στα παράλια και στα μέρη της πατρίδας. Ο συρτός και ο καρσιλαμάς γύρισε τις γενιές των Εφεσίων πολλά χρόνια πίσω. Μέτρησαν τις απουσίες των ανθρώπων που τους μεγάλωσαν με αυτούς τους ήχους και τώρα πια ξεκουράζονται και καμαρώνουν από ψηλά. Τραγούδησαν με το καινούριο χορωδιακό τμήμα το δικό τους Τσακιντζή με ελληνικούς και τουρκικούς στίχους. Μπράβο στην κυρία Μαρία Τζανουκάκη που κατάφερε να παρουσιάσει τόσο καλή δουλειά από την πρώτη κιόλας παράσταση.

Για το τέλος αφήσαμε τα καλύτερα.

Αφιέρωμα στο ρεμπέτικο τραγούδι. Τραγούδησε η νεοσυσταθείσα  ρεμπέτικη κομπανία του συλλόγου.

Με δύο βιρτουόζους μπουζουκτσήδες το Μιχάλη και τον Κωνσταντίνο, το βιολιστή του οντά Σταμάτη, τον κιθαρίστα και ντράμερ Πέτρο, τραγουδίστρια τη ναζιάρα Μαρίκα και τραγουδιστή  το αηδόνι του Κιρκιντζέ τον Πρόεδρο.

Και όσο ο Πρόεδρος τραγούδαγε το «Πιτσιρίκι» οι πιτσιρικάδες με το ανάλογο μάγκικο ύφος χόρευαν ζεϊμπέκικο που καθήλωσε το θέατρο.

Η Μαρίκα έπιασε το Όπα-Όπα και οι μπουρνοβαλιές ξεφύτρωσαν και γέμισαν τη σκηνή.

Όταν στα λεμονάδικα γίνηκε φασαρία ο Δημητρός, ο Νικολός και ο Γιώργης διέπρεψαν στον απτάλικο.

Κορίτσια και αγόρια ποιο να πρωτοξεχωρίσεις τη Μαργιάννα, την Τάνια, τη Βάσω, την Ιωάννα, τη Σοφία, τη Ρούλα, τους «άντρηδες», πλαισίωσαν χορευτικά τη Φραγκοσυριανή.

Και στο τέλος όλα τα αλάνια τα διαλεχτά παιδιά αποχαιρέτησαν με τον χασαποσέρβικο.

Για να παρουσιαστεί αυτή η παράσταση δουλέψαμε πολλοί άνθρωποι και για πολύ καιρό. Ελπίζουμε να αποζημιώσαμε όσους παραβρέθηκαν εκείνη την Κυριακή στον κήπο.

Ευχαριστώ:

– Όλες τις χορευτικές ομάδες του Συλλόγου μας και τη δασκάλα τους Κατερίνα Κατσανδρή

– Τη Χορωδία μας και τη δασκάλα της Μαρία Τζανουκάκη

– Τους γονείς των παιδιών όλων των τμημάτων για την ηθική τους συμπαράσταση.

– Το Διοικητικό Συμβούλιο που ενέκρινε τον προϋπολογισμό της παράστασης παρόλο το ύψος του.

– Τα Μέλη του συλλόγου που στέκονται πάντα στο πλευρό μας.

– Την Βάσω Κόνιαρη και την Κική Χατζηπαναγιωτίδου για τη μεγάλη βοήθεια τους στα παρασκήνια.

– Την Βάσω Λυμπέρη του Γραφείου Δημοσίων Σχέσεων του Δήμου Νικαίας γιατί είναι πάντα εκεί όποτε τη χρειαζόμαστε.

– Τον Κώστα Γεωργακά του τμήματος Ηλεκτρολόγων του Δήμου Νικαίας που δύο μέρες ιδροκόπησε για την παράσταση και ξέχασα να ευχαριστήσω εκείνο το βράδυ. Δικαιολογημένα μου θύμωσε.

Ευχαριστώ όλους όσους πιθανόν ξέχασα να αναφέρω, αν έχει συμβεί έχει γίνει ακούσια.

Γεωργία Μπαχού


Νέο Χορευτικό Τμήμα

Από το Σάββατο,  11 Οκτωβρίου 2008, η ομάδα του χορευτικού μας μεγάλωσε «μικραίνοντας».  Προστέθηκε ακόμα ένα τμήμα, στα 4 ήδη υπάρχοντα, το όποιο αποτελείται από παιδιά 5 ετών. Είναι το μικρότερο ηλικιακά τμήμα που υπάρχει και που υπήρχε ποτέ στο σύλλογο μας.  Οι λιλιπούτειοι φίλοι μας φάνηκαν να το απολαμβάνουν πολύ όπως και όσοι ήταν εκεί την ώρα του μαθήματος, μαζί με την δασκάλα τους και τους παρακολουθούσαν. Αυτά τα παιδιά θα είναι αυτοί που θα μας εκπροσωπούν μεγαλώνοντας  στις εκδηλώσεις του συλλόγου μας.  Πάντως για αρχή ανυπομονούμε όλοι για την πρώτη τους εμφάνιση στην παράσταση του καλοκαιριού.  Έτσι λοιπόν αν κάποιος ενδιαφέρεται ας επικοινωνήσει άμεσα με τα γραφεία της Ένωσης μας.

xoreftikojr

Τίποτα δεν έχει αλλάξει…

Σε ένα κατάμεστο Κηποθέατρο πραγματοποιήθηκε και φέτος στις 21 Ιουνίου η παράσταση της Πανελλήνιας ΄Ενωσης Εφεσίων. Παρά τη ζέστη, οι χορευτές ήταν εκεί από τις 18.30′ για την τελευταία πρόβα. Η αγωνία -αυτό το γνωστό – άγνωστο συναίσθημα που συνοδεύει όλους όσους συμμετέχουν στην παράσταση είτε πάνω είτε πίσω από τη σκηνή – είναι ανάμεικτη με χαρά γιατί καλωσορίζουμε άλλο ένα καλοκαιράκι όλοι μαζί και αποχαιρετιόμαστε πριν τις διακοπές μας.

Οι χορευτές ήταν εξόχως λαμπεροί μέσα στις υπέροχες τοπικές ενδυμασίες της Κεφαλλονιάς, της Καππαδοκίας, της Καλύμνου, της Κρήτης, της Μακεδονίας. Χοροί που μας γέμιζαν με περηφάνια για την καταγωγή μας. Ως εισαγωγή πριν τους χορούς παρουσιάστηκαν χιουμοριστικά δρώμενα για τα έθιμα κάθε μιας από αυτές τις περιοχές μέσω μιας… Σμυρνιάς και μιας Πόντιας, δίνοντας έτσι ένα πιο ευχάριστο τόνο στους θεατές που παρευρίσκονταν.

Το φινάλε έκρυβε μια ακόμα έκπληξη αφού ήταν όλοι οι χορευτές επί σκηνής κρατώντας κεριά και τραγουδώντας με μια φωνή «Τίποτα δεν έχει αλλάξει, τίποτα δεν είναι όπως παλιά», όπως ήταν και ο τίτλος της παράστασής μας. Όλα κύλησαν ομαλά: οι χορευτές έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό, η …Σμυρνιά κοντραριζόταν με την Πόντια για τις συνταγές και το κοινό θερμό, συμμετείχε με χειροκρότημά του σε όλη τη διάρκεια της παράστασης.

Ντέπη Ασημακοπούλου

7 Στιγμές Ελλάδας

Κρατώντας το πρόγραμμα της παράστασης στα χέρια μου, αναπολώ τις υπέροχες στιγμές που έζησα στο Κηποθέατρο της Νίκαιας, στις 17 του περασμένου Ιούνη.
Για πρώτη φορά ως θεατής αλλά και ως συμμετέχουσα στην παράσταση, ένιωσα στιγμές μοναδικές. Τι να πρωτοθυμηθώ, από πού να αρχίσω…
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή…
Τόπος της εκδήλωσης το Κηποθέατρο της Νίκαιας, ο δικός μας χώρος, η συνοικία μας, η γειτονιά μας. Ζεστός, φιλικός χώρος που νιώθεις να σε αγκαλιάζει… Πρώτη φορά μπήκα και ένιωσα τόσο γνώριμα συναισθήματα.
Χρόνος της εκδήλωσης, 17 Ιουνίου με τη λήξη του σχολικού έτους, ημέρα Κυριακή και ώρα 21:00 για να έχει αρχίσει να σουρουπώνει…
Πρόσωπα της εκδήλωσης, όλος ο Σύλλογός μας, όλοι οι άνθρωποι που αγωνίζονται για το καλύτερο, για την αναβάθμιση της γειτονιάς μας. Οι άνθρωποι που όντας μια συντροφιά, παλεύουν καθημερινά – στον ελεύθερο χρόνο του ο καθένας – για τη διατήρηση και ανάδειξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
Η εκδήλωση ξεκινά με το καλωσόρισμα του κόσμου. Ακολουθεί σύντομος χαιρετισμός από τον Πρόεδρο της Πανελλήνιας Ένωσης Εφεσίων κο Δημήτρη Κρασσόπουλο και η αναγγελία των εκπροσώπων των φορέων και της Πολιτειακής Αρχής του τόπου μας από την υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων του Συλλόγου μας, κα Βασιλική Λάσκαρη.
Με την έναρξη του προγράμματος, προβάλλεται ένα βίντεο κλιπ από κάθε περιοχή που πρόκειται να παρουσιαστεί από τους χορευτές μας. Ξεκινούν οι χοροί της Μακεδονίας που είναι ιδιαίτερα επιβλητικοί και δυναμικοί. Οι θεατές καμαρώνουν τους χορευτές μας και το κλίμα αρχίζει να «ζεσταίνεται».

Συνεχίζουν οι χοροί της Θράκης που υπό τον ήχο της γκάιντας, δίνουν ζωντάνια και ξεσηκώνουν τους θεατές.

Ακολουθούν οι αξέχαστες πατρίδες… Στους χορούς του Πόντου, όντας θεατής, νιώθω να ανατριχιάζω σύγκορμη… Στο άκουσμα του κεμεντζέ και του νταουλιού, όλοι παραληρούμε, ενώ οι χορευτές μας με τη ζωντάνια και τα ζωηρά πατήματά τους, μας ξεσηκώνουν. Από τη θέση μου καμαρώνω τα αγόρια που χορεύουν τα «μαχαίρια».

Όσο για την Κωνσταντινούπολη και τη Σμύρνη, η συγκίνηση κορυφώνεται… Λόγω καταγωγής – μια και οι παππούδες μου ήρθαν από τα Βουρλά και το Κορδελιό το ’22 – δεν μπορώ να κρατηθώ… Συγκινούμαι και τρέμω ολόκληρη.

Και το σημαντικότερο, έχω πάψει πια να είμαι απλή θεατής αφού είμαι στα παρασκήνια και ετοιμάζομαι με τους άλλους συγχορευτές μου να βγω στη σκηνή για να χορέψουμε κόνιαλι, ολμάζ, συρτομπάλο Κάτω Παναγιάς και συρτό. Τα πόδια όλων μας δεν πατούν στη γη, άλλα λιγότερο, άλλα περισσότερο, είμαστε αγχωμένοι – μια και είναι η πρώτη συμμετοχή μας «ως χορευτικό ενηλίκων» – στην αρχή, αλλά στη συνέχεια, σπάει ο πάγος και το διασκεδάζουμε. Ας είναι καλά ο Δημήτρης (βλ. Χατζηπαναγιωτίδης) που αποτελεί το ταίρι μου και με κατευθύνει στην πίστα…

Κλείνουν οι χοροί με τα νησιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου (Χίο και Μυτιλήνη). Τα μικρά παιδιά χορεύουν και διασκεδάζουν το κοινό.

Η εκδήλωση κλείνει με την αναβίωση της καθημερινής ζωής του Πειραιά, στα μέσα του 1900, από τα μέλη της Ένωσης. Περνούν στη σκηνή, βιοπαλαιστές, εργάτες, λαχειοπώλες, ο λατερνατζής, ο λούστρος, οι κομμώτριες, οι μοδίστρες, οι γυναίκες που πάνε στη καφετζού για να μάθουν την τύχη τους, τα παιδιά που πηγαίνουν στο σχολείο, ακόμα και οι ναύτες που βγήκαν να διασκεδάσουν στο λιμάνι, σε κανένα μπαρ…

Ας μην ξεχάσουμε να ευχαριστήσουμε τη δασκάλα μας κα Κατερίνα Κατσανδρή και το σκηνοθέτη μας, κο Αντώνη Παπαδόπουλο, τον Πρόεδρό μας και τα μέλη της Ένωσης.
Η βραδιά κλείνει με τις ευχαριστίες του Προέδρου μας προς όλους τους συμμετέχοντες και το κοινό, τις απονομές στους υπευθύνους και τα φώτα σβήνουν, οπότε όλοι αποχωρούμε ευχαριστημένοι και γεμάτοι από συναισθήματα… Τα λόγια είναι φτωχά για να περιγράψω εκείνες τις στιγμές. Οι καρδιές μας έχουν γεμίσει… Και του χρόνου να’ μαστε καλά για επόμενες επιτυχίες…

Ελένη Γολεμάτη

 

Κάντε κλικ στην παρακάτω εικόνα για να κατεβάσετε το πρόγραμμα της παράστασης (.pdf):